Jaguarundi
Jaguarundi
| Jaguarundi | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Szczep | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Rodzina | kotowate |
| Rodzaj | Puma |
| Gatunek | jaguarundi |
| Nazwa systematyczna | |
| Puma yagouaroundi | |
| (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1803) | |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ) | |
| Zasięg występowania | |
Jaguarundi (Puma yaguarondi, wcześniej Herpailurus yaguarondi, Felis yaguarondi) – to nietypowy drapieżnik z rodziny kotowatych. Budową wewnętrzną, jak i zarówno wyglądem przypomina łasicę, gdyż ma spiczasty pysk, długie ciało i krótkie nogi. Jego zasięg obejmuje tereny od Paragwaju aż po południowo-wschodnią część Stanów Zjednoczonych.
Długość tułowia:
Około 65 cm
Długość ogona:
Około 45 cm
Pożywienie
Jaguarundi żywi się małymi ssakami, stawonogami, ptakami, oposami, owocami, również królikami, pancernikami i małpami[1].
Wygląd ogólny
Jaguarundi jest umaszczony jednolicie, ma futro koloru rdzawego, szarego lub czarnego. Charakterystyczna jest jego sylwetka przypominająca nieco łasicę. Głowę ma niewielką, spłaszczoną,uszy małe i okrągłe, ogon długi.
Dojrzałość płciowa:
Prawdopodobnie 2 lata.
Rozród
Ciąża trwa około 70 dni.Rodzą się 2, czasem 3 cętkowane młode. Cętki szybko znikają. Kocięta zaczynają jeść stały pokarm w wieku 6 tygodni[2].
Biotop
Zamieszkuje obrzeża lasów deszczowych, gęste zarośla położone najczęściej w pobliżu wody i jałowe suche obszary.
Tryb życia
Wydaje się prowadzić bardziej dzienny tryb życia.
Status
Nie poluje się na niego ze względu na futro nie nadające się do obróbki, lecz z powodu wycinki lasów deszczowych kotu nadano status mniej narażony.
Podgatunki:
- Herpailurus yaguarondi armeghinoi – zachodnia Argentyna
- Herpailurus yaguarondi carcomitli – południowy Teksas i Meksyk
- Herpailurus yaguarondi eyra – Brazylia, Paragwaj i Argentyna
- Herpailurus yaguarondi fossata – Meksyk i Honduras
- Herpailurus yaguarondi melantho – Peru i Brazylia
- Herpailurus yaguarondi panamensis – Nikaragua i Ekwador
- Herpailurus yaguarondi tolteca – Arizona i Meksyk
- Herpailurus yaguarondi yaguaroundi – Gujana i Amazonia
Przypisy
Bibliografia
- Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.): Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) (ang.). Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 8 grudnia 2007].
- "Wielkie koty.Królewskie stworzenia dzikiego świata" konsultacja naukowa Dr John Seidensticker i Dr Susan Lumpkin Elipsa Warszawa 1992