Jaguarundi

Jaguarundi – Wikipedia, wolna encyklopedia

Jaguarundi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Jaguarundi
Herpailurus yagouaroundi Jaguarundi ZOO Děčín.jpg
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Szczep łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina kotowate
Rodzaj Puma
Gatunek jaguarundi
Nazwa systematyczna
Puma yagouaroundi
(É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1803)
Kategoria zagrożenia (CzKGZ)
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Leefgebied jaguarundi.JPG
Systematyka w Wikispecies Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Jaguarundi (Puma yaguarondi, wcześniej Herpailurus yaguarondi, Felis yaguarondi) – to nietypowy drapieżnik z rodziny kotowatych. Budową wewnętrzną, jak i zarówno wyglądem przypomina łasicę, gdyż ma spiczasty pysk, długie ciało i krótkie nogi. Jego zasięg obejmuje tereny od Paragwaju aż po południowo-wschodnią część Stanów Zjednoczonych.

Długość tułowia:
Około 65 cm
Długość ogona:
Około 45 cm

Pożywienie

Jaguarundi żywi się małymi ssakami, stawonogami, ptakami, oposami, owocami, również królikami, pancernikami i małpami[1].

Wygląd ogólny
Jaguarundi jest umaszczony jednolicie, ma futro koloru rdzawego, szarego lub czarnego. Charakterystyczna jest jego sylwetka przypominająca nieco łasicę. Głowę ma niewielką, spłaszczoną,uszy małe i okrągłe, ogon długi.

Dojrzałość płciowa:
Prawdopodobnie 2 lata.
Rozród
Ciąża trwa około 70 dni.Rodzą się 2, czasem 3 cętkowane młode. Cętki szybko znikają. Kocięta zaczynają jeść stały pokarm w wieku 6 tygodni[2].

Biotop
Zamieszkuje obrzeża lasów deszczowych, gęste zarośla położone najczęściej w pobliżu wody i jałowe suche obszary.

Tryb życia
Wydaje się prowadzić bardziej dzienny tryb życia.

Status
Nie poluje się na niego ze względu na futro nie nadające się do obróbki, lecz z powodu wycinki lasów deszczowych kotu nadano status mniej narażony.

Podgatunki:

Przypisy

  1. "Wielkie koty.Królewskie stworzenia dzikiego świata" pod konsultacją naukową dr John Seidensticker i dr Susan Lumpkin.
  2. "Wielkie koty Królewskie stworzenia dzikego świata"

Bibliografia

  • Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.): Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) (ang.). Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 8 grudnia 2007].
  • "Wielkie koty.Królewskie stworzenia dzikiego świata" konsultacja naukowa Dr John Seidensticker i Dr Susan Lumpkin Elipsa Warszawa 1992